بلبــل خوشنواي من، هان تو شنو نــــداي من
گشته ســيه رداي من، سيــــنه دريده واي من
آن مه پرفروغ شب شد خمش او به نيمه شب
مســـــت مي وصـــال رب يــار رهيــده واي من
خـــود گل و خـــود نگار ما خــود بت گلعذار ما
از قفــس آن هــــزار ما دوش پريــــــده واي من
دل همه بيقــــرار او ســر همه خــــــاك پاياو
قوت جـــــان نداي او سوگ رسيــــده واي مــن
پيــــــر مغان ديـــــر ما مرشد راه و سيـــــــر ما
ذاكـــــــر شر و خيـــــر ما راه بريــــــده واي مـن
خم خمخرقهپوش شب ميمي نوش وصل رب
ني ني شيخ حق طلب ژالـــه به ديده واي من
از غم فـــرق آن اميــــر گشته فسرده اين امير
بتكــــده را برفته پــير پشت خمـــــيده واي من
۱۴ خرداد ۶۸